Yastıkçı Dede'nin 70 Yıllık Mirası Üç Kuşakla Yaşıyor

Sakarya'nın Sapanca ilçesinde "Yastıkçı Dede" olarak tanınan 93 yaşındaki Selahattin Dayal, askerlik görevi sırasında komutanının yönlendirmesiyle yatakhanedeki yorganları dikerek başladığı yorgancılık mesleğini 70 yıldır aynı heyecanla devam ettiriyor. İlerleyen yaşına rağmen gözlük kullanmadan iğneden ip geçirebilen Dayal, mesleki serüvenini oğlu ve 10 yaşındaki torunuyla birlikte yürütüyor. 1955 yılında Ankara'da çalışma hayatına adım atan ve ardından memleketine dönerek kendi dükkanını açan Selahattin Dayal, 4 çocuk ve 12 torun sahibi. Her gün 09.00 ile 19.00 saatleri arasında tezgahının başında olan usta; Akyazı, Karasu ve Hendek gibi çevre ilçelerden çok sayıda sadık müşteriye sahip. Mesleğini ölene dek sürdüreceğini belirten Dayal, yıllar önce evlenen kadınlara diktiği yorganların ardından, aynı kadınların çocuklarına da yorgan diktiğini ifade etti.

Babasının yanında mesleği sürdüren Celal Dayal, 2012 yılında dükkana geldiğini ve babasının 1963'ten beri bu işi yaptığını belirtti. Esnaflığı sevdiğini ve babasının terbiyesiyle büyüdüğünü vurgulayan Celal Dayal, "Kızım da makinede dikmeyi öğrendi, bana yardım ediyor. Yastık dolduruyor. Severek yapıyor bu mesleği. Birine geçmesini isterim. Bu meslek ne kadar ölmeye yüz tutmuş meslek deseler de ölmeye yüz tutmuş değil. Herkesin talebini karşılamaya çalışıyoruz. Özellikle yün ve pamuk yorganda ve yastıklarda talebimiz çok şuanda. İnternetten alışveriş yapan müşteriler daha sonrasında bize geliyorlar. Tekrar bize geliyorlar, eski yorganlarımızı ve pamuk yünlerimizi tekrar dikip müşteriye veriyoruz. Babamın bir lakabı var, ’Yastıkçı Dede’ diyorlar babama. Küçük çocuklar geçerken cama vurur, ’gel dedesi sana yastık vereyim’ der. Bunu yıllarca unutmayanlarda var. ’dede 15 senedir yastığınızı saklıyoruz’ diyenler var. Bizim amacımız müşterilerimizi memnun etmek" şeklinde konuştu.

İlgili haber: Erek Dağı'nın Zirvesine Kar Düştü

70 yıllık tecrübesini anlatan Selahattin Dayal, 1955'te Ankara'da bir hastanede 7 ay çalıştıktan sonra askere gittiğini, burada 10 ay tabur yazıcılığı yaptığını ve memleketine döndüğünde bir ustanın yanında bir yıl çalışarak deneyim kazandığını anlattı. Evlendiğini ve Sapanca halkının kendisine destek olduğunu belirten Dayal, "Sabah 09.00’dan akşam 19.00’a kadar çalışıyorum. Akyazı, Karasu, Hendek’ten hep telefon ediyorlar. Eski müşterilerim var çok sayıda. Sohbeti çok sevmem, sanatkarın yanında adam oturmaz. ’Biraz oturdun yeter’ diyorum, ’bir şey al’ diyorum ’o zaman alayım’ diyorlar. Ölene kadar yapacağım. Zaten yalnız olsam yapamazdım. 50 senelik bir ipek yorganım var. Satmadım duruyor. Hiç hileli mal yapmadım, kimseyi ağlatmadım. Onun için müşteriler çok memnun. Kocaya giden kıza yorgan diktim, evlendi çocuk yaptı, o çocukla geri geldi ona da yorgan diktim. 50-60 sene geldi geçti. Kolaylıkla gelmedik buralara, çok eziyet çektik. Hiç bir esnafa borcum yok, hiç bir müşteriye borcum yok. Namaz borcumda yok, oruç borcumda yok. Meslek hemen hemen bitiyor. Oğlum devam etmezse bitiyor. Kimse kalfalık yapmaz, çıraklık yapmaz. Kimse istemez, yorgan dikmeye uğraşır mı adam" dedi.

İlgili haber: 75 Yaşındaki Rukiye Aydemir'in Azmi: Kayıplarının Ardından Kur’an-ı Kerim ile Huzuru Buldu

Mesleğin üçüncü kuşak temsilcisi olan 10 yaşındaki Zehra Dayal ise okul çıkışlarında dedesi ve babasına yardım ettiğini belirterek, "Her gün okul çıkışında dükkana geliyorum, babama yardım ediyorum buralarda. Ben babama yardım ediyorum, babam dedeme yardım ediyor, hepimiz yardımlaşarak çalışıyoruz. İlk başta liseyi açıktan okuyup hafızlık yapmak istiyorum. Ondan sonrada babama yardım ederim. Babamın mesleğini seviyorum, meslek güzel, babam her müşteriyle samimi. Buda benim hoşuma gidiyor. O yüzden mesleği yapmak istiyorum 3. nesil olarak. Babam şehir dışına mal almaya gittiğinde ben dükkana geliyorum, dedem fiyat işlerinden pek anlamadığı için pos cihazını kullanıyorum, müşterilerle ilgileniyorum" ifadelerini kullandı.