Düzce Depreminin 27. Yılında Acı Hatıralar Ateş Başında Canlandı

12 Kasım 1999 tarihinde meydana gelen Düzce depreminin 27. yıl dönümü nedeniyle Anıtpark Meydanı'nda anlamlı bir etkinlik gerçekleştirildi. Düzce Valiliği tarafından organize edilen ve arama kurtarma derneklerinin stant açtığı etkinlikte, deprem gerçeğinin unutulmaması ve acıların hatırlanması hedeflendi. Resmi kurumların arama kurtarma ekipleri ile derneklerin çalışmalarını sergilediği organizasyonda, şehrin ilk arama kurtarma derneği olan DAKE de yer alarak afetlerde kullandıkları araç ve gereçleri tanıttı.

Gece saatlerinde stantta bir araya gelen dernek üyeleri ve gönüllülerin ısınmak amacıyla yaktıkları ateş, katılımcıları 27 yıl öncesine götürdü. Deprem sonrası soğuk gecelerde ısınmak için ateş başında bekleyen vatandaşların yaşadıklarını anımsatan gönüllüler, o günlerin acı hatıralarını depremden sonra doğan genç nesillerle paylaştı.

İlgili haber: Sivas'ın Tarihi Çifte Minareli Medresesi'nde Kapsamlı Restorasyon Dönemi

Depremi yaşayan ve DAKE gönüllüsü olan Ali Bengiloğlu, o anları şu sözlerle anlattı: "Uykuda yakalandım. Anlamadım çünkü daha önce öyle bir deprem yaşamamıştık. Dışarıdan yaşlı bir kadın ’zelzele oluyor’ dedi. Sonrasında ne olduğunu anladık. Bizde bir sıkıntı olmadı. Evimiz ahşap olduğu için yıkılmadı ama dışarı çıktığımızda heryer yıkılmıştı. Sonrasında arama kurtarma faaliyetlerine katılmaya başladım. DAKE üyesi, oldum. Ateşi görünce de o acı günler ve geceler aklıma geliyor. Çoluk, çocuk cümbür cemaat çadırlarda kaldık. Sıkıntılı süreçlerdi bunlar. Çok şükür bunlarda geçtik. Başka çaremiz yoktu. Sobalar kurduk, ateş yaktık. O ateşin etrafında konu komşu dargınlar barıştı. Korkunun verdiği duygulardı bunlar. Hepimize bir ders oldu aslında".

İlgili haber: İBB Meclisi'nde Deprem Hazırlıkları ve Bütçe Tartışması

DAKE Yönetim Kurulu Üyesi İsmail Penbegüllü ise yaşadığı süreci şöyle aktardı: "Depremlerde yaşamını yitirenlere rahmet geride kalanlara başsağlığı diliyorum. Ben deprem çocuğuyum. O dönemde Gebze’de lise öğrencisiydim. 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerini tam anlamıyla yaşadım. Özellikle Düzce depremini. Düzce depremini Gebze’den hissettik. Annemle göz göze geldik. Deprem olduğunu anladık. Yaşadığımız apartmanın asansör rayları bile yamulmuştu. Yani depremi o kadar şiddetli hissettik. Sonrasına korkumdan dolayı Ankara’da öğretmen olan dayım bizi aldı ve Ankara’ya götürdü ama Düzce’den geçerken her yer yıkılmıştı. İnsanlar o soğuk gecelerde ısınmak için ateş yakmışlar etrafında oturuyorlardı. Yoldan geçerken onları çok net gördüm. Şimdi de ateşi görünce o acı dolu geceler aklıma geldi".