Asırlık İpek Dokumacılığı Yok Olma Tehlikesiyle Karşı Karşıya

Anadolu'nun binlerce yıllık kültürel mirası olan ipek böcekçiliği ve geleneksel ipek dokumacılığı, günümüzde seri üretim ve teknolojik gelişmelerin etkisiyle varlık mücadelesi veriyor. Ödemiş'te nesillerdir bu sanatı sürdüren usta Emin Sevgel; artan maliyetler, piyasaya giren ucuz ithal kumaşlar ve yeni çırakların yetişmemesine rağmen tezgah başındaki çalışmalarını sürdürüyor.

İpek böcekçiliğinin oldukça zahmetli bir süreç olduğunu ifade eden Emin Sevgel, üretimin detaylarını şu sözlerle aktardı: "İpek böceğinin beslenmesi tamamen dut yaprağına dayanıyor ve yaklaşık 45 günlük bir bakım sürecinin ardından koza sarmaya başlıyorlar. Kozaların sarılmasından sonra ipeğin kumaşa dönüşmesi ise zeytinyağlı sabunlarla yapılan geleneksel kaynatma ve özenli dokuma süreçleriyle, günlerce süren büyük bir sabır ve ustalık gerektiriyor".

İlgili haber: Erzurum'da Yunus Emre Anma Programı Düzenlendi

Endüstriyel üretimin el emeğini zor durumda bıraktığını belirten Sevgel, özellikle yurt dışından gelen düşük kaliteli ve ucuz kumaşların sektöre ağır darbe vurduğunu dile getirdi. Piyasada ipek olmayan ürünlerin 'ipek' adı altında satılmasının hem üreticiye hem de tüketiciye zarar verdiğini vurgulayan Sevgel, gerçek ipeğin çakmakla yakıldığında saç teli kokusu vermesi ve ele yapışmamasıyla ayırt edilebileceğini belirtti. Ayrıca, tarımda kullanılan zirai ilaçların yol kenarlarındaki dut ağaçlarına ve hassas ipek böceklerine zarar vermesinin üreticiler için büyük bir endişe kaynağı olduğunu ekledi. Bu noktada yetkililerden ve yerel yönetimlerden, sadece koza üretimine değil, kumaş üretimine ve zanaatkârlara yönelik destek adımları atılması talep ediliyor.

İlgili haber: Mersinli Temizlik İşçisinden Renkli Dokunuş: Yapraklarla Sanat, Çocuklara Mutluluk

Günde 12-13 saatini tezgah başında geçiren Emin Sevgel, mesleğine olan tutkusunu şu sözlerle anlattı: "Bu meslek biraz hastalık, içine girince çıkamıyorsun. Maddi kazanç çok geride kaldı ancak mesleğe olan tutku nedeniyle bu tezgahları bırakamadık. Aralarımızdan yetişen yeni nesil çırakların olmaması ise unutulmaya yüz tutmuş bu geleneksel zanaatın geleceği adına en büyük endişe kaynağımızı oluşturuyor. Tarihi değerlerin ve el emeği göz nuru Ödemiş ipeğinin hafızalardan silinmemesi için hem gençlerin bu zanaata yönlendirilmesi hem de yerel kültür mirasına sahip çıkılması gerekiyor".