Deprem Sonrası Sanal Dünyaya Sığınan Gençten Çarpıcı İtiraf: 'Ben Artık İflah Olmam'

Kahramanmaraş merkezli depremlerde evlerini ve yakınlarını kaybeden 52 yaşındaki Semra Özbay ve 25 yaşındaki oğlu Barış Özbay, Antakya'nın Gazi Mahallesi'ndeki müstakil evlerinde yaşam mücadelesi veriyor. Depremin ardından yaşama sevincini yitiren ve üniversite eğitimini yarıda bırakan Barış Özbay, zamanının tamamını bilgisayar ve cep telefonu başında geçirerek sanal dünyaya bağımlı hale geldi. Bu durumuyla Türkiye'nin dikkatini çeken Özbay, yaklaşık üç ay süren hastane tedavisinin ardından evine dönse de ilaçlarını kullanmayı bırakarak eski alışkanlıklarına geri döndü.

Kendisini merak edenlere, üzerinde Almanca "Ben artık iflah olmam!" yazılı bir tişört giyerek mesaj veren Özbay, hayatına müdahale edilmesini istemediğini belirtti. Günlük rutinini anlatan Özbay, "Hiçbir şey istemiyorum, ben mutluyum. Uyanıyorum, yemek yiyorum ve ilaç saatim geliyor. Ağrı kesici içiyorum; yoksa hareket edemem, çok kötü olurum. Sonra tekrar akşam olmasını bekliyorum. Telefonla zaman geçiriyorum, telefon yoksa duvarı izlerim. Bahçede kedilerle oynarım. Bir şey yaparım, zaman geçiriyorum. Tekrar uyku saati gelene kadar böyle devam ediyor. Sonra uyuyorum. İnsanlar hep yardım etmeye çalışıyorlar ama kimse bana yardım edemez ben kabul etmediğim sürece. Ben de hiçbir yardımı kabul etmiyorum. Benim tek söylediğim şey, ’Ben bir şey istemiyorum.’ Ama ona rağmen insanlar yardım ediyorlar. Para yoluyla yardım edenler de var. Kendisine teşekkür ederim. Ama onun dışında hiçbir yardımı kabul etmiyorum" ifadelerini kullandı.

İlgili haber: Osmaniye'nin Sumbas İlçesinde 5.2 Büyüklüğünde Deprem

Oğlunun eski sağlığına kavuşması konusundaki ümidini yitiren anne Semra Özbay ise durumu kabullendiğini dile getirdi. Oğlunun kişisel bakımını ihmal etmeye devam ettiğini ve artık evde yalnız kalmak istediğini belirten anne Özbay, "Oğlumda değişiklik olarak banyo konusunda yine aynı şekilde başladı ve banyo yapmıyor. Yine aynı şekilde devam ediyor. Tek değişen huyu şu; daha önceden beni evde bırakıyordu, şimdi ise benim evden gitmemi istiyor. Tek başına kalmak istiyor. Geçen zamanda onu hastaneye yatırdık. Ben de ’Herhalde mücadele edip gitmeyecek’ sandım ama baktım, benden önce davrandı ve gitti. O zaman güzel geçti, 3 ay bayağı rahatladı. Herhalde değişir diye düşündüm ama nafile değişmedi. Banyo konusunda değişmedi, yapmıyor. Daha önce mesela evde kalmamı istiyordu, şimdi beni evden gönderiyor. Evde kaldığım zaman da ’Git evden ne kalıyorsun, ben yalnız kalacağım’ diyor. Oğlumla günler bazen iyi geçiyor. Bazen karşılıklı kahve de içiyoruz. Bazen de ona söylemeden sürprizler hazırlıyorum. Telefonla oynuyor. Bilgisayarı var ama şu anda bozuk olduğu için kullanamıyoruz. İlacını da saat 2’de içmesi gerekiyor. İlacını içtikten sonra uykusu geliyor, uyuyor. Sabahları da kendisi uyuyor. Sonra sesleniyorum ona ve öyle çıkıp gidiyorum. Kendisi hayatından şu anda memnun. Kendisi memnunsa ben de memnunum. Bazen yemek konusunda anlaşamıyoruz. Bir anne oğluyla konuşmak ister, dertleşmek ister. Dertleştiğim zaman da ’Of, yeter, konuşma artık. Dinlemek istemiyorum’ diyor. Artık kaldığı gibi kalsın, ne yapıyorsa kendi bilir" şeklinde konuştu.